Με την πρώτη αεροπορική άφιξη από Λονδίνο και το πρώτο κρουαζιερόπλοιο στον ορίζοντα, η Κεφαλονιά μπαίνει στην τουριστική χρονιά με ελπίδα — αλλά και με ευθύνη.
Η τουριστική περίοδος στην Κεφαλονιά ξεκίνησε. Η πρώτη πτήση εξωτερικού προσγειώθηκε στο νησί και το λιμάνι ετοιμάζεται να υποδεχτεί τους πρώτους επισκέπτες κρουαζιέρας. Ήρθε η στιγμή να αναρωτηθούμε: είναι όλα έτοιμα; Και αν όχι, πόσο έτοιμοι είμαστε εμείς — ως αρχές, επαγγελματίες, κοινωνία — να χτίσουμε τη σεζόν που αξίζει ο τόπος μας;
Η αρχή έγινε. Τώρα αρχίζει το δύσκολο.
Η άφιξη των πρώτων τουριστών σηματοδοτεί πολλά: οικονομική ανάσα, ελπίδα για ανάκαμψη, επανεκκίνηση. Είναι το σημείο όπου όλοι περιμένουν «να κινηθεί η αγορά». Όμως, ο τουρισμός δεν είναι αυτόματος πιλότος. Δεν φτάνει να έρθουν. Πρέπει και να μείνουν, να ευχαριστηθούν, να γυρίσουν πίσω με εμπειρίες που θα τους φέρουν ξανά.
Και εκεί βρίσκεται η ουσία:
Ο σύγχρονος επισκέπτης δεν έρχεται πια απλώς για τα τοπία. Έρχεται για την εμπειρία. Για τις αναμνήσεις.
Και αυτές δεν του τις χαρίζει ούτε το drone, ούτε το φίλτρο στο Instagram.
Του τις προσφέρει η ανθρώπινη επαφή. Η επικοινωνία με τον ντόπιο, τον επαγγελματία που τον καλοδέχεται, τον άνθρωπο που του ανοίγει ένα χαμόγελο και μια κουβέντα.
Κεφαλονιά: Ο τόπος που οι τουρίστες έχουν μικρό όνομα
Δεν είναι σχήμα λόγου: περίπου το 45% των επισκεπτών της Κεφαλονιάς είναι “επαναλαμβανόμενοι”. Έρχονται εδώ ξανά και ξανά. Ήρθαν ως φοιτητές, μετά ήρθαν για το γαμήλιο ταξίδι, έφεραν τα παιδιά τους και τώρα φέρνουν τα εγγόνια τους.
Και δεν μιλάμε για μαζικό τουρισμό νεαρής ηλικίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των επισκεπτών είναι άνω των 35. Θέλουν ηρεμία, φυσική ομορφιά, και επικοινωνία με τους ντόπιους. Θέλουν να γνωρίσουν την ψυχή του νησιού μας – κι αυτή, μόνο εμείς μπορούμε να τη φανερώσουμε.
Το 45% των επισκεπτών μας ξέρουν – και τους ξέρουμε – με το μικρό τους όνομα.
Αυτό είναι ευχή και κατάρα. Ευχή, γιατί δεκάδες επιχειρήσεις στηρίζονται σε αυτή τη σταθερή πελατεία.Κατάρα, γιατί μας ξέρουν. Ξέρουν και τις αδυναμίες μας. Ξέρουν και τις ικανότητές μας. Και οι προσδοκίες τους μεγαλώνουν κάθε φορά.
Δεν είναι “τουρίστας”. Είναι φιλοξενούμενος.
Όταν ένας επισκέπτης περνά την πόρτα μιας επιχείρησης στην Κεφαλονιά, δεν είναι ένα πορτοφόλι που πρέπει να αδειάσει.
Είναι ένας άνθρωπος που ήρθε να μας γνωρίσει.
Να φάει ό,τι τρώμε.
Να ζήσει όπως ζούμε.
Να νιώσει πως για λίγες μέρες, ανήκει κι αυτός εδώ.
“Η μεγαλύτερη προσδοκία του σημερινού ταξιδιώτη είναι η αυθεντικότητα.
Και η μεγαλύτερη μας δύναμη είναι οι άνθρωποι του νησιού.”
Πώς καλύπτουμε αυτές τις προσδοκίες;
Με μικρές αλλά ουσιαστικές κινήσεις:
-
Με καθαρές πόλεις και όμορφα χωριά
-
Με σεβασμό στον επισκέπτη και στους ίδιους μας τους συμπολίτες
-
Με φροντίδα στις λεπτομέρειες: το πεζοδρόμιο, η ταμπέλα, το “καλημέρα”
-
Με εργαζόμενους που έχουν στήριξη, καλούς μισθούς και εκπαίδευση, όχι μόνο εξαντλητικά ωράρια
-
Με Δήμο και Περιφέρεια που δεν τρέχουν πίσω από τα γεγονότα, αλλά τα σχεδιάζουν
Η Κεφαλονιά είναι μοναδική. Όμως δεν είναι αυτόματη. Θέλει δουλειά για να παραμείνει όμορφη, φιλόξενη, αληθινή.
Ας είναι η φετινή σεζόν η καλύτερη
Όχι από τύχη.
Όχι επειδή «ήρθε κόσμος».
Αλλά επειδή την δουλέψαμε, την πιστέψαμε, την σεβαστήκαμε.
Και το σημαντικότερο: επειδή αφήσαμε κάθε επισκέπτη να γνωρίσει την ψυχή του νησιού — μέσα από τους ανθρώπους του.
Γιατί κάθε σεζόν είναι μια ευκαιρία να αγαπήσουμε ξανά την Κεφαλονιά — μέσα από τα μάτια εκείνων που τη βλέπουν για πρώτη φορά.